Czytelnia na drzewie

Po poznaniu "Mrocznej krypty", która jest cudowną książką bardzo chciałam przeczytać kolejną książkę V. E. Schwab. Addie LaRue stała się niezwykle popularna w ostatnim czasie i za nią też się zabrałam. Nie zawiodłam się. Zachwycająca retrospekcja (naprawdę oryginalna!), wartka akcja i sporo magii sprawiają, że lektura jest bardzo wciągająca. Nie zawiodą się także miłośnicy romansów!  Addie LaRue od dzieciństwa różniła się od swoich rówieśniczek. Nie myślała o chłopcach, ani nie była trzpiotką. Za to niezwykle pasjonowało ją rysowanie i podróże (tylko do pobliskiego miasta, ale mimo wszystko jest to podróż). Oprócz tego znała innych bogów. Nie tylko tego "nowego", który mieszkał w bogato zdobionych kościołach albo i też gdzieś poza zasięgiem wzroku, ale takich bardziej "dostępnych od zaraz", kryjących się w kwiatach, strumieniu, liściach drzew. I oczywiście tych, którzy pojawiają się po zmroku... Jednak wiedziała, że do nich nie należy się modlić, ponieważ ...

 Witajcie! Jestem Wam i sobie winna przeprosiny za opuszczenie bloga na tak długi czas. Nie mam pojęcia, czy ta przerwa dała mi coś pozytywnego i czy wracam tu z przysłowiową "podwójną mocą", ale na to liczę. Nie będę się usprawiedliwiać moim życiem pozablogowym, aczkolwiek a tym roku egzaminy, sporo przygotowań, ostatnia klasa itd. Nie są to wymówki na moje zniknięcie - po prostu daję znać, że mam sporo rzeczy na głowie, w związku z czym nie zawsze mam czas na czytanie. Ba! mam go dość mało. Jednak koniec roku szkolnego zbliża się wielkimi krokami i już niedługo nadejdą wakacje, podczas których mam nadzieję nadrobić zaległości czytelnicze, których trochę się już namnożyło. Co jeszcze? Nie do końca próżnowałam w czasie, kiedy opuściłam bloga. Założyłam Instagrama o książkach (bookstagrama), na którym powoli działam. Powoli, jak to ja. Postaram się na pasku bocznym dodać odnośnik do mojego konta, na które Was zapraszam.  W tym tygodniu powinnam wrzucić recenzję. Przeczytał...

Tym postem witam Was we wakacje (w środku wakacji)! Skłamałabym, mówiąc, że nie mam czasu na pisanie recenzji, ale ten czas wykorzystuję na inne sprawy, znaczy obijanie się. W sierpniu na pewno napiszę recenzję/e, ponieważ przez wakacje przeczytałam już tony książek! A oto i owe tony: -„I nie było już nikogo”, -„Morderstwo w Orient Expressie”, -„Smocza straż. Powrót zabójców smoków”, -„Niewidzialne życie Addie LaRue”, -„Kwiaty dla Algernona”, -„Wojna makowa”. Wiem, nie jest to rekordowa ilość, ale ja jestem z siebie zadowolona, tym bardziej, że w planach mam jeszcze co najmniej 4 książki. Irytuje mnie fakt, że jestem tak mało produktywna - mam ochotę tylko czytać i czytać, tymczasem lista pozycji do zrecenzowania staje się coraz dłuższa:/. Postaram się to nadrobić, ale może być ciężko, tym bardziej, że już niedługo początek roku szkolnego (ósma klasa😭), więc nadchodzi koniec beztroskich wakacji, podczas których miałam zamiar zrobić tak wiele. I oczywiście większości nie zrealizowa...

  Na wstępie chcę wyrazić zdziwienie, ponieważ przed przeczytaniem tej książki nie miałam pojęcia o istnieniu tego autora ani o jego twórczości. Tymczasem okazało się, że wielu osobom nie jest ona obca. Nie pociesza mnie też myśl, że to tylko jedna kropla w morzu fantastycznych pisarzy, których nie znam. Ciekawe było umiejscowienie w czasie akcji, czyli po II wojnie światowej. Uwielbiam Hiszpanię, więc miejsce rozgrywającej się historii, stolica tegoż kraju, bardzo przypadła mi do gustu. Choć "Cień wiatru" jest wielowątkowy, elementy nie mieszają się ze sobą, ponieważ są, jak się później okaże, ze sobą połączone. W tej książce występuje coś, co zdecydowanie uwielbiam - opis postaci, jej przeszłości i uczuć. Nie jest to tak uwydatnione jak w innych książkach, ale stanowi nieodłączny element "Cienia wiatru". Wewnętrzne przeżycia, emocje bohaterów czy retrospekcja są dla mnie istotne, jeśli chodzi o rozumienie zachowania i decyzji postaci.  Fabuła jest niezwykle wciąga...

Wiedźmini. Mówi się, że to bezmyślne maszyny do zabijania, mutanty, które istnieją po to, by mordować, że ich życie polega na pokonaniu potwora i odebraniu zapłaty, że nie obchodzi ich nikt inny oprócz nich samych, że po wielu modyfikacjach organizmu nie są w stanie odczuwać jakichkolwiek emocji, nie znają smutku, miłości, radości ani strachu. Czy naprawdę  tak jest? Powiadają też, że wiedźmini nie boją się niczego, ponieważ widzieli takie rzeczy, których zwykli śmiertelnicy nie są w stanie sobie wyobrazić. Tak straszne, że wszyscy inni straciliby zmysły. Jednak nie oni. Podobno są w stanie zlikwidować każdą bestię, ponieważ nie przestrzegają żadnych praw - ani ludzkich, ani tych naturalnych, bo  sami są wybrykiem natury. Jaka jest prawda? Ci, którzy widzieli wiedźmina, wspominają o jego przerażającym wyrazie twarzy i spojrzeniu. O ciele pokrytym bliznami. O wręcz kocich ruchach, szybszych od mrugnięcia okiem, o niezwykłych umiejętnościach walki i perswazji. Wspominają t...

Tym razem recenzja książki dla nieco młodszych czytelników. Muszę przyznać, że i ja się dość wciągnęłam (wiadomo jak jest, gdy widzę nieprzeczytaną książkę😁). Ta lektura nosi tytuł "Pralinka" i jest autorstwa Fanny Jolly. Po tytule można wywnioskować, że to jakaś książeczka z serii "Przygarnij mnie!". Nic bardziej mylnego.  Francuska pisarka dla dzieci stworzyła książkę o życiu niesfornej ośmiolatki, która każdego dnia musi użerać się ze starszymi braćmi i uniesieniami miłosnymi. Tak naprawdę dziewczynka nazywa się Alinka i stąd tytuł lektury - jej bracia przezywają ją Pralinka - Alinka, Pralinka - dziecinka i tak dalej. "Pralinka" jest podzielona na mniejsze opowiadania, każde na inny temat. W jednym z nich Alinka rozwiązuje sprawę zaginionego ciasta, w innym trafia do fabryki... pralinek, a w następnym podróżuje z babcią nad morze. Tylko wszędzie, jak ogon, ciągną się za nią wstrętni starci bracia. Z pomocą pluszowego lwa Gryzaka, Krzysia Trufli i Celin...

 Pamiętacie mój TOP ranking 10 najlepszych serii , jakie przeczytałam? Mam dla Was coś podobnego: 30 NAJLEPSZYCH KSIĄŻEK, KTÓRE PRZECZYTAŁAM I POLECĘ KAŻDEMU! Nie będzie to od najlepszej✔️do najgorszej❌ albo coś w tym stylu, po prostu je wypiszę. Jeśli są tak dobre, to myślę, że nie ma sensu się zastanawiać, która jest najlepsza (tym bardziej, że zapewne wiecie, jak ciężko jest się zdecydować)🏆. Będą mi się przypominać w różnej kolejności, więc po prostu się inspirujcie🤩. - "Quo Vadis" - Henryk Sienkiewicz⛪, - "Władca Pierścieni. Drużyna Pierścienia" - John Ronald Reuel Tolkien🧙, - " Lizzy Carbon i Klub Straceńców " - Mario Fesler🏫, - "Naciśnij mnie" - Hervé Tullet🔴(dla najmłodszych), - "Harry Potter i Czara Ognia - Joanne Kathleen Rowling🏆, - " Tuczarnia motyli " - Marcin Szczygielski🦋(odsyłam do recenzji obejmującej całą serię), - "Kroniki Archeo. Dom Fauna" - Agnieszka Stelmaszyk💰, - " Hobbit " - John...